Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Ο κρατήρας της Βιξ - Το μεγαλύτερο μεταλλικό αγγείο της αρχαιότητας με 1200 λίτρα χωρητικότητα

Το μεγαλύτερο μεταλλικό αγγείο που έχει βρεθεί ποτέ είναι γνωστό με την ονομασία “κρατήρας της Βιξ” και βρέθηκε κατά την ανασκαφή ενός τύμβου στο ομώνυμο χωριό (Vix) της κεντρικής Γαλλίας. Πρόκειται για ένα αρχαίο Ελληνικό έργο τέχνης, που χρονολογείται το 500 π.Χ. Οι διαστάσεις του αγγείου είναι 1.63 m ύψος και 1.27 m μέγιστη διάμετρος.

Φέρει ανάγλυφο και εγχάρακτο διάκοσμο από γεωμετρικά και φυτικά θέματα, αλλά και μορφές (Γοργόνες, ιππείς), άλογα σε καλπασμό και σκύλους.

Η πέμπτη «Μαγεμένη» βρίσκεται ακόμη στην Θεσσαλονίκη!

Και όμως φαίνεται πως οι Γάλλοι δεν μας πήραν όλες τις Μαγεμένες. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει ένα τμήμα μιας πέμπτης Μαγεμένης, το 1997 και έχουν εντοπίσει τον χώρο που πιθανόν να βρίσκεται το υπόλοιπο σώμα της, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν και άλλες ακόμη.

Διαβάζοντας μια δημοσίευση από το 1997, οπότε και βρέθηκε το μαρμάρινο θραύσμα, επικοινωνήσαμε με τον Αρχαιολόγο και νυν Προϊστάμενο του τμήματος Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιολογικών Χώρων, Μνημείων, Αρχαιογνωστικής Έρευνας και Μουσείων, κ. Αστέριο Λιούτα, που ταυτοποίησε το θραύσμα το οποίο έχει ήδη αναγνωριστεί από την διεθνή κοινότητα και αναφέρεται επισήμως, ενώ εκτίθεται από το 2006 στο Αρχαιολογικό Μουσείο.

Αστρονομικές γνώσεις στα Κυκλαδικά Τηγανόσχημα: Οι πρώτοι υπολογιστές κύησης

Ημερολόγιο με βάση τη συνοδική περίοδο του πλανήτη Αφροδίτη, με πολλαπλές εφαρμογές στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων φαίνεται ότι χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι του Αιγαίου την Πρωτοκυκλαδική Ι και ΙΙ περίοδο (δηλαδή από την 4η χιλιετία π.Χ.), σύμφωνα με εργασία του ερευνητή των Αιγιακών γραφών, Μηνά Τσικριτσή, του καθηγητή φυσικής διαστήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ξενοφώντα Μουσά και τον Δημήτρη Τσικριτσή, υποψήφιο διδάκτορα στο πανεπιστημίου του Εδιμβούργου.

Η εργασία θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια των εργασιών του 21ου συνεδρίου της SEAC (Societe Europeenne pour l'Astronomie dans la Culture) με θέμα «Αστρονομία: Μητέρα του Πολιτισμού και οδηγός για το μέλλον», που θα διεξαχθεί στην αίθουσα «Ι. Δρακόπουλος» του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο «τζόκεϋ» του Αρτεμισίου

Είναι το μεγαλοπρεπέστερο χυτό άγαλμα αλόγου με αναβάτη, που σώζεται από την Ελληνική αρχαιότητα.

Ανασύρθηκε σε κομμάτια από αρχαίο ναυάγιο και έχει συμπληρωθεί στην ουρά και στο κέντρο του κορμού. Το άλογο αποδίδεται σε έντονο καλπασμό τη στιγμή του αγώνα.

Στο δεξιό μηρό του υπάρχει εγχάρακτη μορφή Νίκης, που κρατάει στεφάνι στα ανυψωμένα χέρια της, σφράγισμα σύνηθες σε καθαρόαιμα άλογα στην αρχαιότητα.

Το τραγικό τέλος του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας. Ο Διόδωρος έγραψε ότι ήταν τόσο φρικτό που ξεπερνά κάθε φαντασία

Το τέλος του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας, Περσέα, ήταν τόσο φρικτό που ο ιστορικός Διόδωρος γράφει πως ξεπερνάει κάθε φαντασία.

Στην αρχή, οι Ρωμαίοι τον φυλάκισαν σε υπόγειο κάτεργο στην Άλβα Φουκέντια. Εκεί ήταν φυλακισμένος μαζί με τα παιδιά του και πολλούς ακόμα καταδικασμένους σε θάνατο. Η βρώμα από τα περιττώματα και τα  σαπισμένα φαγητά ήταν τόσο ανυπόφορη, που κανένας δεν μπορούσε να σταθεί κοντά στο κελί. Παρόλο που τους έριξαν ένα σπαθί και ένα σχοινί, ο βασιλιάς αρνιόταν να δώσει τέλος στη ζωή του.

Η επιτύμβια στήλη της Ηγησούς

Aπό τις ωραιότερες αττικές επιτύμβιες στήλες της κλασικής περιόδου, έξοχο δείγμα του πλούσιου ρυθμού. Έχει σχήμα ναΐσκου που επιστέφεται από αέτωμα με ανθεμωτά ακρωτήρια. Tο μεγαλύτερο τμήμα της στήλης καταλαμβάνει η μορφή της νεκρής Hγησούς, κόρης του Προξένου, όπως μας πληροφορεί η επιγραφή, που έχει χαραχθεί στο οριζόντιο γείσο του αετώματος. H Aθηναία δέσποινα παριστάνεται καθισμένη σε κομψό κάθισμα (κλισμό), στραμμένη προς τα αριστερά, με τα πόδια ακουμπισμένα σε υποπόδιο. Φοράει χιτώνα, ιμάτιο και διάφανη καλύπτρα στο κεφάλι και με το δεξί της χέρι παίρνει ένα κόσμημα (πιθανότατα ζωγραφισμένο) από την ανοιχτή κοσμηματοθήκη (πυξίδα) που της προσφέρει η νεαρή δούλη απέναντι της. H δούλη φοράει βαρβαρικό ένδυμα με μακριά μανίκια και δίχτυ στα μαλλιά. Ίχνη γαλάζιου χρώματος σώζονται στο βάθος της παράστασης. Eντύπωση προκαλέι η θλίψη που αποπνέουν τα πρόσωπα των δύο γυναικών. Πρόκειται για έργο σημαντικού γλύπτη, πιθανόν του Kαλλίμαχου.

Ο έφηβος των Αντικυθήρων

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

Η Ζωντάνια και η διαχρονικότητα της ελληνικής τέχνης συμπυκνώνεται ολάκερη σ αυτό το βλέμμα….

2500 χιλιάδες χρόνια κι ακόμα Έφηβος …. για πάντα Έφηβος!

Ο έφηβος των Αντικυθήρων!

Η Ταφική Στήλη της Παραμυθίου

Η Ταφική Στήλη της Παραμυθίου και αριστερά επιχρωματισμένο αντίγραφο

Στον τάφο της νεαρής γυναίκας με το όνομα Παραμύθιον, που πέθανε ανύπαντρη, στήθηκε μία επιτύμβια στήλη (περ. 370 π.Χ.), που συνδύαζε στοιχεία από διάφορα ταφικά μνημεία καθώς και των προσφορών που απέθεταν σε αυτά. Μόνον η λουτροφόρος, αγγείο για το γαμήλιο λουτρό της νύφης, αποδόθηκε ανάγλυφα από τον καλλιτέχνη.

Καρυάτιδα του θησαυρού των Σιφνίων

Χρονολόγηση: Αρχαϊκή περίοδος, 525 π.X. - Τόπος Εύρεσης: Δελφοί, Τέμενος του Απόλλωνα

Μία από τις δύο Καρυάτιδες, που κοσμούσαν το θησαυρό των Σιφνίων, από τα εντυπωσιακότερα μνημεία στο ιερό των Δελφών.

Ακολουθώντας τη δομή του θησαυρού των Κνιδίων, ο αρχιτέκτονας χρησιμοποίησε στη θέση των δύο εξωτερικών κιόνων αγάλματα με τη μορφή κόρης, που στέκονταν ανάμεσα στις παραστάδες του προνάου και στήριζαν το θριγκό.

«Ηράκλειον άμμα» ή κόμπος του Ηρακλή

Στη Βόρεια Ελλάδα παρατηρείται από την αρχαϊκή περίοδο µια ξαφνική άνθηση στην τέχνη του κοσμήματος. Από τα κτερίσματα της Νεκρόπολη Σίνδου, κοντά στη Θεσσαλονίκη, προέρχονται θαυμαστά δείγματα της µμακεδονικής χρυσοχοϊας που χρονολογούνται στο 2ο μισό του 6ου π.Χ. αιώνα. Χρυσά ταινιωτά ενώτια, µε συρµατερή δαντελωτή διακόσμηση, γνωστά ήδη από τους τάφους της Χαλκιδικής, χρυσά περιδέραια και επιστήθια κοσμήματα, ραβδόσχημα ελάσματα που κάλυπταν το στόμα του νεκρού µε έκτυπη φυτική διακόσμηση, ξαφνιάζουν µε τη λεπτότητα της εργασίας τους

Ο συμβολισμός του Διπλού Πέλεκυ

Ο διπλός Πέλεκυς

¨Κάθε νίκη πάνω στον εαυτό μας είναι ένα χτύπημα για τον Μινώταυρο και ο μεγάλος θάνατός του είναι η τελική νίκη πάνω στον εαυτό μας.

Συμβολισμός:

Ο διπλός πέλεκυς είναι έμβλημα των Ουρανίων θεών, σύμβολο δύναμης και κατανίκησης του λάθους. Αντιπροσωπεύει την ιερή ένωση του Ουράνιου θεού και της Γήινης θεάς, σύμβολο ιερογαμίας. Από τα Μινωικά θρησκευτικά σύμβολα είναι το κυριότερο και είναι γνωστότατο, όπως ο σταυρός στον χριστιανισμό, αν και οι περισσότεροι από τους ερευνητές του Μινωικού Πολιτισμού θεωρούν τον πέλεκυ κάτι περισσότερο από σύμβολο, τον θεωρούν ενσάρκωση της ίδιας της Θεότητας.

Ο Ζεύς ή Ποσειδών του Αρτεμισίου - 460 π.Χ.

Πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα, αλλά και από τα λιγοστά πρωτότυπα χάλκινα αγάλματα της κλασικής περιόδου.

Είναι έργο χυτό, με υπερφυσικό μέγεθος και απεικονίζει το Δία ή τον Ποσειδώνα. Ο θεός παριστάνεται όρθιος, γυμνός, σε ευρύ διασκελισμό.

Η Αφροδίτη της Μοργκαντίνα

Ένα αριστούργημα της τέχνης της Μεγάλης Ελλάδας που δεν είναι ευρέως γνωστό.

Το άγαλμα του 5ου αιώνα π.Χ., ύψους 2,2 μ., είχε κλαπεί από αρχαιοκάπηλους στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και αγοράστηκε το 1988 από το αμερικανικό μουσείο προς 18 εκατ. δολάρια, μέσω αγγλικού οίκου δημοπρασιών.

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Τα Τρόπαια της Νίκης

Το τρόπαιο ήταν σύμβολο νίκης που τοποθετείτο μετά τη μάχη στο σημείο ακριβώς εκείνο που ο εχθρός τράπηκε σε φυγή.

Το τρόπαιο ήταν ένα απλό ραβδί ή παλούκι ή σκελετός, στο οποίο κρεμούσαν εν είδη σκιάχτρου την στολή του εχθρού, την πανοπλία, κράνος, σπαθί και ασπίδα του.

Το ανδρείκελο αυτό παρέμενε για λίγο χρονικό διάστημα στον τόπο του για να ικανοποιηθούν τα αισθήματα των νικητών στρατιωτών και ως προειδοποίηση του εχθρού να μην ξαναγυρίσει.

Η μάχη του Υδάσπη ποταμού (326 π.Χ)

Την άνοιξη του 326 π.Χ. ο Αλέξανδρος διέβη τον Ινδό ποταμό βαδίζοντας προς τα ενδότερα της Ινδίας. Τότε ο ισχυρός βασιλιάς της Ινδίας Πώρος θέλησε να του σταματήσει την προέλαση. Προς τούτο συγκέντρωσε μεγάλη στρατιωτική δύναμη με πολλούς ελέφαντες στις όχθες του Υδάσπη ποταμού (σημερινού Τζέλουμ) προκειμένου να εμποδίσει τη διάβαση του ποταμού από τον Αλέξανδρο. Ο μεγαλοφυής Μακεδόνας όμως με έξυπνα στρατηγήματα διέβη τον ποταμό και στη μάχη που συνήφθη στις όχθες του (Ιούλιος του 326 π.Χ.) νίκησε κατά κράτος τις δυνάμεις του Πώρου, καταγάγοντας μία από τις ενδοξότερες και δυσκολότερες νίκες του.

Η Κάθοδος των Μυρίων: Η ενδοξότερη όλων των υποχωρήσεων

Το συναρπαστικότερο βίωμα δυτικής στρατιωτικής εκστρατείας: Ελληνικό. H εξέλιξη των Ελλήνων στρατιωτών με το πέρας του Πελοποννησιακού Πολέμου - μισθοφορική η ελίτ στρατιωτική δύναμη. Η διάλυση της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Βασιλέως απεφεύχθη προ των πυλών. Η ανελέητη σύγκρουση με την Ανατολή και το DNΑ της Έριδας - καθοριστικό εδώ και 2.500 χρόνια.

Μάχη της Ιμέρας (480 π.Χ.)

Η μάχη της Ιμέρας είναι πολεμική σύγκρουση που πραγματοποιήθηκε το 480 π.Χ., ανάμεσα στους Έλληνες των Συρακουσών και του Ακράγαντα από τη μία πλευρά και τους Καρχηδονίους από την άλλη, στην Ιμέρα της Σικελίας. Η σύγκρουση έληξε με αποφασιστική νίκη των Ελλήνων και σήμανε τον τερματισμό των επιθετικών προσπαθειών των Καρχηδονίων στη Σικελία για τα επόμενα 71 χρόνια.

Η χρυσελεφάντινη ασπίδα από τη χρυσοποίκιλτη πανοπλία του Φιλίππου Β’

Κατασκευασμένη από ξύλο, δέρμα και ύφασμα που κάλυπτε την εσωτερική της επιφάνεια, αυτή η Ασπίδα είναι ένα κομψοτέχνημα.

Επίχρυσα, ασημένια ελάσματα, προσηλωμένα με πολλά μικροσκοπικά ασημένια καρφάκια στο εσωτερικό της, στερέωναν το σύστημα ανάρτησης -τη λαβή που περνούσε στο μπράτσο ο πολεμιστής και την αντιλαβή από όπου την έπιανε- και μαζί με τα στεφάνια και τα μικρότερα διάσπαρτα μετάλλινα στοιχεία συγκρατούσαν τα αλλεπάλληλα στρώματα.

Κρυπτεία σκυτάλη

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν συλλάβει την έννοια της κρυπτογράφησης με μετάθεση, δηλαδή της κατάρτισης ενός κειμένου που είχε γραφτεί οριζόντια σε κάθετες κολόνες, οι οποίες ακολουθούν είτε τη σειρά του κειμένου (αρχή της σκυτάλης) είτε μια σειρά καθορισμένη από ένα «κλειδί» συμφωνημένο από πριν.

Η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε αποστολή μηνύματος με τη μέθοδο της μετάθεσης ήταν με τη λακεδαιμονική σκυτάλη, γνωστότερη και ως «κρυπτεία σκυτάλη». Η λακεδαιμονική σκυτάλη είναι ο πρόγονος του συστήματος κρυπτογράφησης με μετάθεση και, από την έρευνα που έχει διεξαχθεί έως τώρα, δε φαίνεται ότι είχε και τους ανάλογους διαδόχους, απλώς βρήκε πολύ αργότερα κάποιους μιμητές.

Η ναυμαχία στα Σύβοτα 433.π.Χ.

Η ναυμαχία των Συβότων πραγματοποιήθηκε το 433 π.Χ. ανάμεσα στους Κορίνθιους και τους Κερκυραίους στις νησίδες Σύβοτα, πριν την έναρξη του Πελοποννησιακού πόλεμου.

Το 436 π.Χ. στην Επίδαμνο προκλήθηκαν ταραχές ανάμεσα στους ολιγαρχικούς και τους δημοκρατικούς της πόλης. Οι Επιδάμνιοι κάλεσαν σε βοήθεια τους Κερκυραίους. Οι Κερκυραίοι όμως αρνήθηκαν. Τότε όμως αναζήτησαν βοήθεια στους Κορινθίους.

Ο διάλογος της Διοτίμας και του Σωκράτη για τον Έρωτα

ΠΛΑΤΩΝ, ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ

Για να καθορίσει ποια είναι τα γνωρίσματά του Έρωτα, ο Σωκράτης στο "Συμπόσιο" του Πλάτωνα, κατέφυγε σε μια συνομιλία του με μια γυναίκα από τη Μαντίνεια, τη Διοτίμα.

Η Διοτίμα ήταν γνώστρια της "πυθαγόρειας αριθμοσοφίας", κατά τον Ξενοφώντα δεν ήταν άπειρη των πλέον δυσκολονόητων γεωμετρικών θεωρημάτων («ουκ άπειρος δυσσυνέτων διαγραμμάτων έστι»). Αλλά και ο Πρόκλος θεωρεί τη Διοτίμα «Πυθαγορική».

Μακεδονική φάλαγγα: Ένας από τους πιο ισχυρούς σχηματισμους στην αρχαιότητα

Η Μακεδονική Φάλαγγα αποτελούσε τον χαρακτηριστικό τρόπο παράταξης μάχης, αρχικά των Μακεδόνων και στη συνέχεια όλων των κρατών των Επιγόνων, επί 2 αιώνες (μέσα 4ου – μέσα 2ου αιώνα π.Χ.).

Συγκρότηση

Τη φάλαγγα συγκροτούσαν ελεύθεροι επαγγελματίες της Μακεδονίας, είτε μικροϊδιοκτήτες αγρότες, είτε αστοί των πόλεων. Σύμφωνα με την διαίρεση από τον Φίλιππο, η επικράτεια διαιρέθηκε σε 12 στρατολογικές περιφέρειες, από τις οποίες αντίστοιχα προέρχονταν οι τάξεις της φάλαγγας.

Όρκος Αθηναίων οπλιτών

Κρατώντας τα όπλα που του εμπιστεύονταν η Πατρίδα, ο Αθηναίος έφηβος μπροστά στο ναό της Αγραύλου έδινε τον παρακάτω όρκο

Ου καταισχυνώ τα όπλα,

ουδ' εγκαταλείψω τον προστάτην ω αν στοίχω,

αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων,

και μόνος και μετά πολλών,

και την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω,

Ή τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς

Στην Αρχαία Σπάρτη, όταν κάποιος πολεμιστής άφηνε το σπίτι του για να ακολουθήσει τον Σπαρτιάτικο στρατό σε κάποια μάχη, η μάνα του δεν έκλαιγε, δεν έδειχνε τα συναισθήματα της, λησμονούσε... παρά μόνο μια φράση... Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ ... προτρέποντας τον να επιστρέψει είτε με την ασπίδα του, ζωντανός, είτε πάνω σε αυτή...Νεκρός και τιμημένος.

Ή ταν ή επί τας: Ή να την φέρεις νικητής ή να ...

Παγκόσμιος Άτλαντας του 16ου αιώνα: Ο πιο μυστηριώδης και αλληγορικός χάρτης που φτιάχτηκε ποτέ

Ο Παγκόσμιος Άτλαντας του 16ου αιώνα που παραμένει το μεγαλύτερο αίνιγμα των κρυπτογράφων

Η μορφή του γελωτοποιού έχει εμπνεύσει από βασιλιάδες και θρόνους μέχρι τραπουλόχαρτα και καλλιτεχνικά θεάματα, υπάρχει ωστόσο μια απεικόνισή του που παραμένει πραγματικό μυστήριο για τους χαρτογράφους, τους ιστορικούς και τους κρυπτογράφους.

Το Ρωμαϊκό δωδεκάεδρο και ο τρόπος χρήσης του

Το Ρωμαϊκό δωδεκάεδρο είναι ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα τεχνουργήματα της αρχαιότητας, που έχουν βρεθεί σε τοποθεσίες της πάλαι ποτέ Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Κατασκευασμένο συνήθως από χαλκό, αλλά και περιστασιακά από πέτρα, το δωδεκάεδρο παραμένει πάντα συναρπαστικό, καθότι έχει αποτελέσει αντικείμενο έρευνας και μελέτης από εμπειρογνώμονες, ιστορικούς και συλλέκτες, χωρίς όμως να έχει βρεθεί οριστική απάντηση ως προς την χρήση του.

Το δε γεγονός ότι ακόμη δεν έχει επιλυθεί ο τρόπος χρήσης του, το καθιστά ως ένα από τα πλέον μυστηριώδη αρχαία ευρήματα.

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Η Μάχη των Λεύκτρων: Η απαρχή της θηβαϊκής ηγεμονίας στην Ελλάδα

Η ειρήνη του 371 π.Χ. – Η "λοξή φάλαγγα” του Επαμεινώνδα και ο "Ιερός Λόχος" του Πελοπίδα – Η πανωλεθρία των Σπαρτιατών

Την Τρίτη δεκαετία του 4ου π.Χ. αιώνα, οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες είχαν φτάσει στα όρια των αντοχών τους. Πολεμούσαν για πολλά χρόνια άσκοπα, σπαταλώντας δυνάμεις και χρήματα,που έβρισκαν με δυσκολία. Εν τω μεταξύ, οι Θηβαίοι, έχοντας πάψει ουσιαστικά να είναι σύμμαχοι των Αθηναίων και έχοντας επικεφαλής τους δύο μεγάλους ηγέτες, τον Επαμεινώνδα και τον Πελοπίδα, είχαν αρχίσει να γίνονται επικίνδυνοι και για τους δύο και οδήγησαν Αθηναίους και Σπαρτιάτες σε προσέγγιση και υπογραφή συνθήκης (371 π.Χ.).

Το Καρναβάλι στον Μεσαίωνα

Καρναβάλι: Η γιορτή των τρελών

Η αρχή του Χριστιανικού Μεσαίωνα βρήκε την Ευρώπη κατακλυσμένη από μια σωρεία μύθων, θρύλων, λατρειών και θρησκειών που ξεχύνονταν σε όλη την ήπειρο μαζί με τις νικηφόρες Ρωμαϊκές λεγεώνες. Ο Όσιρης και η Ίσιδα, ο Διόνυσος, ο Κρόνος, ο Άττης και η Κυβέλη, η Δήμητρα, ο Λύκος και ο Φαύνος, αναμείχθηκαν με τις θρησκευτικές παραδόσεις των Κελτών, των Σαξόνων, των Τευτονικών, Γερμανικών και Σκανδιναβικών λαών. Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία στο τέλος άρχισε να εξάγει και να επιβάλει τον χριστιανισμό. Η Αγία Ρωμαϊκή Εκκλησία διέδιδε το λειτουργικό της επίχρισμα πάνω στις πανάρχαιες παγανιστικές παραδόσεις, αλλά κι αυτή η ίδια η λειτουργία είχε σε μεγάλο βαθμό ασπαστεί στοιχεία από τη μυθολογική κληρονομιά των μεσογειακών φυλών. Αρχαία Πνεύματα, Θεοί, Λατρείες, Ιερά Άλση και Ναοί ανακαλύφτηκαν και πάλι με καινούρια ονόματα και νέες χριστιανικές δοξαξίες.

Ο Μεγάλος Θεός Καρνάβαλος

«Ο Διόνυσος είναι Θεός του γλεντιού, βασιλεύει στα συμπόσια ανάμεσα σε λουλουδένια στέφανα, ζωηρεύοντας τους χαρούμενους χορούς στον ήχο της φλογέρας. Γέλια τρελά προκαλεί και διώχνει τις μαύρες έγνοιες. Και στο τραπέζι των Θεών, το νέκταρ του αυξάνει τη μακαριότητά τους κι αντλούν οι θνητοί από τη γελαστή του κύλικα τον ύπνο και ξεχνούν τα βάσανά τους». Ευρυπίδης

Ο συμβολισμός των πουλιών στην Ιλιάδα, του Ομήρου

"Τα πουλιά στην Ιλιάδα βοηθούν τους πολεμιστές και τους βασιλείς στη λήψη δύσκολων αποφάσεων και για να ικανοποιήσουν τη βασική ανθρώπινη ανάγκη της αυτοεκτίμησης και της ασφάλειας".

Αυτό είναι το συμπέρασμα μια νέας διδακτορικής διατριβής από το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ που αναλύει 35 περιπτώσεις εμφάνισης πτηνών, όπως παρουσιάζονται στην Ιλιάδα του Ομήρου.

Πλούταρχος στο έργο του «Περί του μη δανίζεσθαι»

«Ο δανεισμός είναι πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας»! Το είπε ο Πλούταρχος τον 1ο μ.Χ. αιώνα και να που έφθασε η στιγμή να εκτιμηθούν οι λόγοι του.

«Έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν σου λείπουν. Δεν έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου», προβλέπει ο μεγάλος συγγραφέας της αρχαιότητας και ας βγει κάποιος να αντιπαραθέσει, ότι δεν έχει δίκιο...

Αποκλειστικά άνδρες ήταν οι έφιπποι επιδρομείς που κατέκλυσαν την Ευρώπη πριν από 5 χιλ. χρόνια

Οι μετανάστες από την Ανατολία που πριν από 8.000 έως 9.000 χρόνια εισέδυσαν στην Ευρώπη -μέσω της Ελλάδας- ήσαν άνδρες και γυναίκες σε ίσους αριθμούς, που μετέφεραν μαζί τους τις γεωργικές γνώσεις και πρακτικές τους.

Αλλά αυτοί που ακολούθησαν αργότερα, πριν από 5.000 χρόνια, οι έφιπποι επιδρομείς από τις στέπες του Πόντου και της Κασπίας, οι οποίοι κατέκλυσαν τα κεντροευρωπαϊκά εδάφη, ήσαν σχεδόν μόνο άνδρες (σε πιθανή αναλογία δέκα άνδρες για κάθε μία γυναίκα).

Βατικανό: Έκθεση για την επτάφωτη λυχνία

Το Βατικανό και το Εβραϊκό Μουσείο της Ρώμης θα φιλοξενήσουν από κοινού μια μοναδική έκθεση για την επτάφωτη λυχνία (μενορά, στα εβραϊκά), το αρχαίο σύμβολο του Ιουδαϊσμού, και θα προσπαθήσουν να θέσουν ένα τέλος σε θρύλους για την τύχη μιας ιστορικής λυχνίας, η τύχη της οποίας αγνοείται επί 15 αιώνες.

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Οι θησαυροί του Μαντείου των Δελφών

Το μαντείο των Δελφών δεν ήταν ξακουστό μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλο τον, τότε γνωστό, κόσμο. Απόδειξη αποτελούν τα δεκάδες αναθήματα που έστελναν οι βασιλιάδες της Ανατολής για να πάρουν χρησμό από την Πυθία. Τα πανάκριβα αντικείμενα είναι γνωστά μέσα από περιγραφές του Ηροδότου και χάρη σε μια σπουδαία ανακάλυψη, που έγινε τον περασμένο αιώνα από Γάλλους αρχαιολόγους.

«Πολιτεία» του Πλάτωνα -Το βιβλίο που προτιμούν τα κορυφαία πανεπιστήμια των ΗΠΑ

Η «Πολιτεία» του Πλάτωνα είναι το βιβλίο που έχει μελετηθεί περισσότερο στα οκτώ καλύτερα πανεπιστήμια των ΗΠΑ και- σύμφωνα με τις διεθνείς αξιολογήσεις- κορυφαία του κόσμου.

Σημαντικά έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, όπως η Ιλιάδα και η Οδύσσεια βρίσκονται επίσης στον κατάλογο με τα πιο διαβασμένα συγγράμματα στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα των ΗΠΑ.

Αρχαιοελληνικά κεραμικά και διαστημόπλοια

Αρχαιοελληνικά κεραμικά

Επιστήμονες από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, οι οποίοι σχεδιάζουν πυραύλους και διαστημόπλοια, μελετούν τα αττικά κεραμικά, καθώς πιστεύουν ότι θα πάρουν ιδέες για να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο τις θερμικές "ασπίδες" των διαστημικών σκαφών τους.

Σύμφωνα με την Daily Mail, οι ερευνητές του Ινστιτούτου και του Μουσείου Γκετί, του Εργαστηρίου Εθνικού Επιταχυντή του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ στο Στάνφορντ (SLAC) και της αεροδιαστημικής εταιρείας Aerospace Corporation, έχουν βαλθεί να αναλύουν δείγματα αρχαιοελληνικής κεραμικής ηλικίας 2.500 ετών με την χρήση ακτινών-Χ, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα την μοριακή δομή αυτών των κεραμικών.

Η δειλία ήταν άγνωστη λέξη στην Αρχαία Σπάρτη

Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ

Ο σπαρτιάτικος στρατός ήταν, ίσως, η πιο τρομερή πολεμική μηχανή του αρχαίου κόσμου. Αυτή η πολεμική μηχανή με την απίστευτη πειθαρχεία και εκπαίδευση κατάφερνε πολύ καλά για αιώνες να καλύπτει το μεγαλύτερο και βασικότερο ελάττωμά της, που βεβαίως δεν ήταν άλλο από την αριθμητική της σύσταση.

Οι Σπαρτιάτες οπλίτες φορούσαν πάντα κόκκινο μανδύα, γιατί κάλυπτε το αίμα εάν πληγώνονταν και επίσης, κατά το Λυκούργο, τρόμαζε κατά κάποιο τρόπο τον αντίπαλο. Στις μάχες οι Σπαρτιάτες οπλίτες δεν φορούσαν σανδάλια, αλλά πήγαιναν ξυπόλητοι, για να διατηρείται πιο σταθερή η φάλαγγα.

Ο ναός της Αρτέμιδας στην Έφεσο

Ο ναός της Αρτέμιδος βρισκόταν στην Έφεσο της σημερινής Τουρκίας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι χρειάστηκαν 120 χρόνια για να αποπερατωθεί ενώ είχε αρχικά ξεκινήσει από τον βασιλιά της Λυδίας, Κροίσο. Ο ναός κτίστηκε από μάρμαρο και ασβεστόλιθο, υλικά που μεταφέρθηκαν από γειτονικούς λόφους. Κάπου 120 μαρμάρινοι κίονες υποστήριζαν το κύριο τμήμα του ναού.

Αγνωστες αφίσες-ντοκουμέντα από τον Α’ Παγκόσμιο - 8 εικόνες που τυπώθηκαν πριν από 100 χρόνια

Αγνωστες αφίσες-ντοκουμέντα από τον Α’ Παγκόσμιο - 8 εικόνες που τυπώθηκαν πριν από 100 χρόνια

Ο πόλεμος των χαρακωμάτων βρισκόταν σε εξέλιξη και ο κόσμος παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα μία από τις αγριότερες συρράξεις της Ιστορίας.

Στην Ελλάδα μια βενιζελική πολιτική οργάνωση, η «Πατριωτική Ένωσις», με γενικό γραμματέα τον Αλέξανδρο Κασσαβέτη και γραφεία στην οδό Βουκουρεστίου 5, ανελάμβανε να προπαγανδίσει στις μάζες μηνύματα εθνικής ομοψυχίας εν όψει της ελληνικής εμπλοκής στο φλεγόμενο μέτωπο. Σκοπός της ήταν, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στα επιστολόχαρτά της, «η αδέλφωσις των Ελλήνων προς εξυπηρέτησιν της εμπολέμου πατρίδος». Κάπως έτσι την περίοδο 1917-1918, κι ενώ η Ευρώπη μυρίζει μπαρούτι, τυπώνονται έγχρωμες, εντυπωσιακές αφίσες μεγάλου μεγέθους στα ιστορικά λιθογραφεία της πρωτεύουσας. Γλαφυρές αφίσες -ενδεικτικές του πολεμικού κλίματος της εποχής-, οι οποίες έπειτα από διαδρομή ενός αιώνα διασώζονται σήμερα ως ζωντανή υπόμνηση της Ιστορίας. Οκτώ από αυτές, εξαιρετικά σπάνιες ελληνικές αφίσες της εποχής του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, θα δημοπρατηθούν στην Αθήνα σε λίγες ημέρες. Το Σάββατο 4 Μαρτίου, στο ξενοδοχείο Χίλτον, θα δοθεί το «σύνθημα», με την τιμή εκκίνησης να κυμαίνεται για την καθεμία από 950 έως 1.500 ευρώ.

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Ελληνική τέχνη - Ορισμός τραγωδίας

Ο Αριστοτέλης στην «Ποιητική» του δίνει τον ακόλουθο ορισμό της τραγωδίας:

«Έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω, χωρίς εκάστω των ειδών εν τοις μορίοις, δρώντων και ου δι’ απαγγελίας, δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».

Σύμφωνα με τον ορισμό, η τραγωδία είναι απομίμηση μιας σοβαρής πράξης, με αξιόλογο περιεχόμενο. Είναι αναπαράσταση της πραγματικότητας, όχι όμως πιστή, αλλά δημιουργική κι ελεύθερη, με τάση εξιδανίκευσης.

Ποιοι χαρακτηρίζονταν «δίκαιοι φόνοι» στην αρχαιότητα;

Μπορεί κάποιοι να μυκτηρίζουν τον χριστιανισμό για τη θέση του απέναντι στη μοιχεία, αλλά στην αρχαιότητα ακόμη και ο φόνος για λόγους μοιχείας θεωρείτο … δίκαιος φόνος (!!). Ας διαβάσουμε, λοιπόν, πώς αντιμετώπιζαν οι αρχαίοι Έλληνες την μοιχεία και πώς την τιμωρούσαν!...

Όταν μιλάμε για μοιχεία, εννοούμε την παράβαση της συζυγικής πίστης από τον έναν από τους συζύγους. Παλιότερα αποτελούσε ποινικό αδίκημα. Όλες οι σχετικές διατάξεις περί μοιχείας έχουν καταργηθεί ως αναχρονιστικές. Πριν την κατάργηση των σχετικών διατάξεων η μοιχεία αποτελούσε συγκεκριμένο λόγο διαζυγίου (καταργηθέν άρθρο 1439 Α.Κ.).

Ο Αστερισμός της Μεγάλης Άρκτου - Μυθολογία

Αν κοιτάξουμε το βράδυ προς το Βορρά, θα βρούμε εύκολα τον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Αποτελείται συνολικά από 138 άστρα. Τη Μεγάλη Άρκτο θα την αναγνωρίσουμε εύκολα από τα 7 λαμπρότερα άστρα της, που αν τα ενώσουμε με νοητές γραμμές σχηματίζουν ένα σχήμα σαν κατσαρόλα. Από τα 7 λαμπρότερα άστρα της, τα 4 σχηματίζουν ένα τετράπλευρο, το σώμα της Άρκτου, και τα υπόλοιπα 3 την ουρά της.

H ανθρωπολογία της μαγείας στην αρχαία Ελλάδα - Ο κένταυρος Χείρων

Η μαγεία στον Ελληνικό μύθο είναι πανταχού παρούσα. Διαπέρασε τις πεποιθήσεις της ελληνικής ζωής σε όλα τα στρώματα της κοινωνίας, υποδεικνύοντας σε μεγάλο βαθμό τη θρησκευτική ομοιογένεια της αρχαιοελληνικής κοινωνίας. Η μαγεία εξυπηρετούσε, μεταξύ άλλων ως θεμέλιο για την ανθρώπινη γνώση και ήταν μέσο ελέγχου του άμεσου περιβάλλοντος, των δυνάμεων της φύσης, της ζωής και του θανάτου, καθώς και άλλων περιοχών της γνώσης, που τελούν σήμερα υπό την αιγίδα της τεχνολογίας.

Σεισμική Μόνωση - Το μυστικό των αρχαίων κτισμάτων

Τα τελευταία χρόνια είναι χρόνια κατακλυσμιαίων καταστροφών. Κύρια πηγή τους… ο Εγκέλαδος. Χώρες όπως η Αϊτή, είδαν πόλεις τους να ισοπεδώνονται μέσα σε

Τα ζώδια στην αρχαία Ελλάδα

Για το αν και κατά πόσο οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν και παραδέχονταν την αστρολογία, οι γνώμες διίστανται.

Σε γενικές γραμμές συμφωνείται πως την αξιολογούσαν ως απαράδεκτη και μη εφαρμόσιμη.

Αυτό που δέχονταν ήταν η αστρονομία στην πρακτική και μετρήσιμη πλευρά της, στη βαθιά γνώση των ουρανίων φαινομένων, των τροχιών τους, αλλά και όλων των ιδιοτήτων των πλανητών και των αστέρων.

Ο εξοστρακισμός στην αρχαία Ελλάδα

Οστρακισμός ή εξοστρακισμός ήταν μία διαδικασία ψηφοφορίας με την οποία αποφασιζόταν ελεύθερα, άνευ δίκης, η υποχρεωτική εξορία ή όχι ενός ατόμου που κρινόταν επικίνδυνο για την πόλη. Ο οστρακισμός εφαρμοζόταν στην αρχαία Αθήνα, από όπου τον πήραν και οι άλλες πόλεις με δημοκρατικό πολίτευμα.

Ο οστρακισμός γινόταν ως εξής: έφραζαν την Αγορά και δημιουργούσαν έτσι έναν περίβολο, που τον διαιρούσαν σε 10 τμήματα, με κοινή είσοδο. Σε αυτά εισερχόταν κάθε πολίτης, ανάλογα με τη φυλή που ανήκε και άφηνε ένα όστρακο (θραύσμα πήλινου αγγείου), όπου είχε γράψει το όνομα του πολίτη του οποίου την εξορία επιθυμούσε.

Κι όμως η Ελληνική γλώσσα ξεκινάει από την εποχή του Χαλκού!

Σύμφωνα με την «κρατούσα» θεωρία, στο τέλος της 3ης χιλιετίας π.Χ. ανάγονται οι απαρχές της Ελληνικής γλώσσας, η οποία καθιερώθηκε αντικαθιστώντας την «προελληνική» πελασγική.

Όμως, οι ανθρωπολογικές μελέτες των σύγχρονων ανθρωπολογικών ομάδων, με γνώμονα τη γεωγραφική τους κατανομή (Α. Πουλιανός, 1962 – 2006), δείχνουν ότι ο ελλαδικός χώρος είναι αδιάλειπτα κατοικημένος από τους ίδιους πληθυσμούς, τουλάχιστον από το τέλος της παλαιολιθικής εποχής.

Η εξαφάνιση του Εμπεδοκλή

Στην παρούσα ανάρτηση δεν θα γίνει αναφορά στο επιστημονικό έργο και την προσφορά του Εμπεδοκλέους, (τα οποία επηρέασαν την νεώτερη σκέψη και επιστήμη) αλλά στις εκδοχές για τον τρόπο που πέθανε.

Υπάρχουν αντικρουόμενες εκδοχές για τον θάνατό του, αλλά και μυστηριώδεις. Ο Ιππόβοτος αναφέρει πως, προχώρησε προς την Αίτνα και μόλις έφτασε, πλησίασε στους κρατήρες της φωτιάς και εξαφανίστηκε, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να ενισχύσει τη φήμη του, ότι είχε γίνει θεός (κατ' άλλους για να συναντήσει την πραγματική φύση και να γίνει και ο ίδιος φωτιά).

Τύμβος Μικρής Δοξιπάρας - Ζώνης: Συν γυναιξί και... αλόγοις

Ο τύμβος στη Μικρή Δοξιπάρα αποκάλυψε τους τάφους τριών ανδρών και μίας γυναίκας, μέλη μιας πλούσιας οικογένειας γαιοκτημόνων του 2ου μ.Χ. αι., οι οποίοι μάλιστα δεν τάφηκαν σε έναν απλό οικογενειακό τάφο αλλά μαζί με... τα υποζύγιά τους!

Το μνημείο βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Μικρή Δοξιπάρα και Ζώνη, στη δυτική πλευρά της Ορεστιάδας, και η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως τους τέσσερις νεκρούς, τους σκελετούς των αλόγων που τους μετέφεραν με άμαξες μέχρι εδώ καθώς και τα απομεινάρια από τις ίδιες τις άμαξες!

Πυθέας ο Μασσαλιώτης και η Θούλη

Πρόσφατα Γάλλοι οπαδοί της Μαρσέιγ, ανάρτησαν  ένα τεράστιο πανό, στο κέντρο του οποίου απεικονιζόταν ένας αρχαίος Έλληνας, ο Πυθεάς. Επάνω της ήταν γραμμένο σε το σύνθημα "NE RENIONS PAS L'ORIGINE DE NOTRE VILLE" «Εμείς δεν αρνούμαστε την (Ελληνική) καταγωγή της πόλης μας». Οι οπαδοί της Μαρσέιγ, υπενθύμισαν με αυτό τον τρόπο, τις Ελληνικές ρίζες της Μασσαλίας, που ιδρύθηκε από τους Φωκαείς το 600 π.Χ. Ας δούμε λοιπόν ποιός ήταν ο Πυθέας.